Rust in de hectiek - Viteau Voel je goed

De voorjaarsvakantie is achter de rug, het ‘normale leven’ is weer begonnen. Ergens vind ik dat jammer maar een ander deel van mij jubelt. Want een week lang twee kleine jongetjes om je heen is hartstikke gezellig, maar de rust is ver te zoeken.

Vooral tegen het eind van de dag als ik alle registers al heb opengetrokken, de jongens heb uitgelaten, we met alle LEGO hebben gespeeld en NetFlix ook geen soelaas meer biedt, vinden mijn kinderen het een briljant idee om elkaar in de haren te vliegen. En het lijkt of de duvel ermee speelt; op die dagen belt mijn man om te vertellen dat er file staat. Soms verdenk ik hem ervan langs te rijden en stiekem naar binnen te kijken; ziet hij dat de Apocalyps ons huis heeft bereikt dan rijdt ‘ie nog een paar blokjes om. Maar hard bewijs heb ik niet dus blijft het bij een verdenking.

De rust bewaren; hoe doe je dat?

Ik ben geen geduldig persoon. Maar toen ik moeder werd moest ik wel uit dat heel kleine vaatje geduld gaan tappen. In de afgelopen jaren ben ik er steeds handiger in geworden om niet uit mijn slof te schieten.

De lessen die ik heb geleerd en met succes toepas om de rust te bewaren:

Tel tot 10.

En als dat nog niet helpt, nog een keer. En nog eens.Laatst zaten we met zijn allen te eten. Op een gegeven moment brak mijn oudste zoon zijn broodje doormidden en stond op. Bij ons blijf je aan tafel zitten tot iedereen klaar is, en ik wilde al wat gaan zeggen tot ik zag wat hij ging doen. Hij liep om de tafel heen naar zijn broertje en gaf hem de helft van zijn broodje. Onze jongste is een schrokop die zijn eten al half op heeft voordat wij ook maar een hap hebben kunnen nemen. Zijn grote broer vond het zielig dat hij geen brood meer had en besloot dus te delen. Ik had dit mooie moment bijna verpest door hem meteen weer naar zijn plek te sturen.

Stilte in de storm Viteau voel je goed

Loop even weg.

Ik zeg het eerlijk: soms verhef ik mijn stem tegen mijn kinderen. En dat heeft nooit het gewenste effect. Daarom heb ik een keer iets nieuws geprobeerd toen het huis weer werd afgebroken: ik liep weg. Binnen twee minuten kwamen de kinderen achter me aan om te kijken wat er aan de hand was. Ik heb ze rustig uitgelegd dat ik het niet fijn vond dat ze zo hard tekeer gingen, waarop we samen de boel hebben opgeruimd (op dat moment kwam denk ik mijn man langsrijden want die dag was hij keurig op tijd thuis).

Enjoy the silence.

Ik heb de stilte leren waarderen toen ik een zomer lang in een karaokebar werkte. Heel leuk met al die wannabe Celine Dions en Backstreet Boys, maar het aller-allermooiste moment van de dag was vlak na sluitingstijd. Alle gasten weg, muziek uit, en met het hele team even wat drinken en zitten. Niemand die dan ook maar een woord zei. Elke avond beleef ik zo’n zelfde moment. Vlak nadat we de kinderen naar bed hebben gebracht zitten we beneden op de bank en zeggen we even helemaal niks. Het klinkt misschien gek, maar op deze momenten realiseer ik mij hoe gelukkig ik ben dat ik deel uitmaak van een gezond gezin. Waarin we elke dag samen lachen, herrie maken, broodjes delen, de tent afbreken en weer opbouwen. Het geeft me de energie om er de volgende dag weer fris tegenaan te gaan.

En jij? Hoe houd jij het hoofd koel als het heet onder de voeten wordt?

Bedankt dat je de blog hebt gelezen!

Geen blog meer missen? Schrijf je hier in!

  • Al ruim 300 inschrijvingen!

    Geen zorgen. Wij houden ook niet van spam.