Wat een verademing adem Viteau Voel je goed 1

Als kersverse ouder was ik ooit op zoek naar allerlei antwoorden op de meest voorkomende vragen over opvoeding. Hoe modern onze tijd ook is, op een handleiding bij de geboorte van je kind hoef je vooralsnog niet te rekenen. Uiteindelijk koos ik – vooral wat betreft bevestiging en dus geruststelling – het boek En als we nou gewoon weer eens gingen opvoeden (Feddema, uitgeverij Spectrum) als mijn gids. Het lijkt een wat wonderlijke kronkel dat ik aan dit boek moest denken, terwijl ik het wil hebben over ademhalen. Maar toch: als we nou weer eens gewoon gingen ademhalen? Want, geboorte en ademhaling, hoe dicht bij elkaar wil je het hebben?

Op adem komen

Ademhalen is zoiets waar je normaal gesproken geen erg in hebt. Maar goed ook! En toch… Ademen en ik, we hebben een wat moeizame relatie. Al van kleins af aan heb ik regelmatig last van een ontregelde ademhaling. Jaren terug werd vastgesteld dat ik chronisch hyperventileer. Ik zeg je: als je het dan toch al regelmatig benauwd hebt, dan is zo’n mededeling niet bepaald heilzaam. Ik deed er dus nog vrolijk een schepje bovenop en raakte spontaan buiten adem. Het welbekende plastic zakje toverde ik als vanzelf uit mijn jaszak. Zat ik daar weer met een licht hoofd op het spreekuurstoeltje te hijgen en te puffen. Hoe zou ik ooit normaal adem kunnen halen als het ook nog eens chronisch was?

Wat een verademing adem Viteau Voel je goed 2

Opluchting gezocht en gevonden!

Al met al valt het enorm mee. Het is niet zo dat ik de hele dag door zwaar loop te hijgen, verre van zelfs. Toch gebeurt het vaker dan ik wil. Zit ik gezellig een potje op de bank te piepen terwijl ik eigenlijk heel ontspannen naar een film zou moeten kijken. Ik heb vaak geen idee waar het door komt. Althans, niet concreet. Ik blijf dan hangen in vage termen als drukte, stress, zorgen voor de dag van vandaag en morgen, dat soort dingen. Niet bepaald kreten waar ik echt mee uit de voeten kan. Sterker nog, juist door die vaagheid maak ik het hyperventileren erger. Hoogste tijd dus om weer eens serieus op zoek te gaan naar wat opluchting. En – oh blijdschap – ik vond wat ik zocht.

De meest eenvoudige oefening is een verademing

Dankzij een ander boek lukt het mij steeds beter om op adem te komen en te blijven: Verademing (uitgeverij Lucht). In het boek staan bijzonder eenvoudige ademhalingsoefeningen die bijna als vanzelf de nodige lucht geven en helpen te ontspannen. Wat mij ook helpt, is dat ik niet precies hoef te weten waarom ik hyperventileer. Een enigszins boeddhistische benadering. Het is hier en nu, mijn ademhaling is ontregeld en ik ga de boel weer op orde brengen. Het is fantastisch om te merken hoe het werkt. Gewoon inademen – niet diep, maar gewoon rustig – en dan eenvoudigweg uitademen en dan mijn uitademing iets verlengen. Klinkt te mooi om waar te zijn? Lees het boek en probeer het. Ik ben benieuwd wat jij ervan vindt.

 

Bedankt dat je de blog hebt gelezen!

Geen blog meer missen? Schrijf je hier in!

  • Al ruim 300 inschrijvingen!

    Geen zorgen. Wij houden ook niet van spam.