Kopje onder! Ben jij een waterrat of heb je watervrees? Viteau Voel je goed 5

Het spreekt mij altijd weer tot de verbeelding: de onvoorstelbare kracht van water. Of het nu gaat om de energie die we kunnen ontlenen dankzij waterkrachtcentrales waarmee ook ik mijn voordeel mee doe, of de keerzijde die water kan hebben als het letterlijk buiten haar oevers treedt. Zelfs dan verdient het water mijn volle respect. Water speelt hoe dan ook een belangrijke rol in het leven van alledag, sterker nog: het is de bron van leven. Jij en ik, we bestaan grotendeels uit water en kunnen simpelweg niet zonder. Al kan ik me herinneren dat ik het water lange tijd toch vooral als moeizame vriendschap zag en gerust kan zeggen dat ik watervrees had.

Watervrees; Roodborstje aan de waterkant

Ik neem je even mee terug naar een jeugdherinnering. De basisschool. Schoolzwemmen. Elke week opnieuw was het voor mij afzien. Ik was bang voor water en de avond voor zwemles gierden de zenuwen voor de volgende dag alweer door mijn lijf. Ik wilde niet naar zwemles. De zwemjuf had haar diploma zachtaardigheid helaas nog niet gehaald, dus dat hielp ook niet om mij te overtuigen van het nut van deze verplichte worsteling met het water. Ik weet nog goed dat ik haar tot wanhoop dreef als ik direct na de sprong van de duikplank zo snel mogelijk – lees: in wilde paniek – naar de kant spartelde. Van duiken kon je trouwens niet spreken, want ik durfde met mijn watervrees niet kopje onder te gaan. Het gevolg was dat ik de les altijd eindigde met een rode borst van het plat op mijn buik op het water landen.

Kopje onder! Ben jij een waterrat of heb je watervrees? - Viteau Voel Je Goed 4

Minimaal twee diploma’s

Hoe groot was dan ook mijn opluchting toen mijn eigen dochter als amper vijfjarige de zwemles wel als leuk ervoer. Stond ze daar rillend aan de rand met haar zwemkurken om in volle concentratie naar de juf te luisteren. Geef haar eens ongelijk: deze juf had ik vroeger ook wel willen hebben. Ze was aardig en rustig. Wat een verademing. Dochterlief haalde in no time haar A- en B-diploma. En oké, de laatste paar weken voor het afzwemmen van haar tweede diploma was ze er ook wel een beetje klaar mee. Ze verzekerde haar moeder en mij dat ze het C-diploma ‘misschien later nog wel eens’ zou halen. Prima. De afspraak dat ze in elk geval voor A en B zou gaan, was ze keurig en bijna zonder mopperen nagekomen. Meer dan genoeg reden voor mij om trots te zijn op haar.

Frisse duik in het water!

Hoe het met mij destijds is afgelopen? Goed! Allemaal dankzij het engelengeduld van mijn eigen basisschoolmeester. Hij nam me bijna een jaar lang één keer per week ‘s ochtends vroeg mee naar het zwembad. Nog voordat de school begon samen met andere klasgenoten. Zij gingen vrij-zwemmen en hij leerde me ondertussen, langzaam maar zeker, dat het water niet eng was. Dat ik er niet tegen hoefde te vechten en als het ware alleen maar mee hoefde te bewegen met de stroom. Zo overwon ik stap voor stap mijn angst voor water. Tegenwoordig kan ik zelfs veel plezier beleven aan een dagje zwembad. Het mooiste vind ik dan het golfslagbad en de glijbanen. De kracht van het water gecombineerd met een duik – kopje onder!

Kopje onder! Ben jij een waterrat of heb je watervrees? Viteau Voel Je Goed 1

Bedankt dat je de blog hebt gelezen!

Geen blog meer missen? Schrijf je hier in!

  • Al ruim 300 inschrijvingen!

    Geen zorgen. Wij houden ook niet van spam.